Friezinnen in Oranje - Loltje Mossel

Loltje Mossel is geboren in april 1956 in Kollum als dochter van Ale Mossel en Maaike Kramer.
Ze is altijd al een jongensachtig meisje. Na de lagere school is ze het enige meisje op de LTS. Zodra het kan begint ze te voetballen bij Zwaagwesteinde.

Via de Friese en noordelijke selectie is ze doorgedrongen tot het nationale damesteam. Een ‘mannetje’ passeren is haar grootste specialiteit.

Ze is negentien jaar als ze op 24 mei 1975 debuteert in het Nederlands vrouwenelftal. De rechtervleugelspits wordt, in de met 1-0 gewonnen wedstrijd tegen Frankrijk, 10 minuten voor tijd gewisseld.
De tweede interland op 15 november 1975, weer tegen Frankrijk, begint ze als reserve. Na 34 minuten valt ze al in. Deze wedstrijd wordt met 0-2 gewonnen.
In haar derde interland scoort ze haar eerste doelpunt in de met 0-5 gewonnen wedstrijd tegen Zwitserland op 25 september 1976.
De volgende wedstrijd is op 17 augustus 1978 in Zaandam tegen Israël. Dit land is geen partij voor de Nederlandse vrouwen. Nederland wint de wedstrijd eenvoudig met 12-0. Loltje scoort als invaller twee keer.
De volgende wedstrijd volgt op 1 oktober 1977 in Waalwijk tegen Zwitserland (1-0 winst).
Haar laatste interland speelt ze op 25 oktober 1977 in Ribe tegen Denemarken (1-0 verlies).

Uiteindelijk komt ze tot zeven interlands waarin ze drie keer scoort. Haar naam wordt door de KNVB consequent fout geschreven: Loltje van de Mossel.

Naast de eerste Friezin in Oranje is ze ook de eerste vrouwelijke postbode in Friesland.




Statistisch overzicht


Loopbaan als speelster

Seizoen	Club
1971-1972	Zwaagwesteinde
1972-1973	Zwaagwesteinde
1973-1974	Zwaagwesteinde
1974-1975	Zwaagwesteinde
1975-1976	Zwaagwesteinde
1976-1977	Zwaagwesteinde
1977-1978	Zwaagwesteinde

Club als international: Zwaagwesteinde

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	24-05-1975	Nederland - Frankrijk	1-0	-
2	15-11-1975	Frankrijk - Nederland	0-2	-
3	02-05-1976	Engeland - Nederland	2-1	-
4	25-09-1976	Zwitserland - Nederland	0-5	1
5	27-08-1977	Nederland - Israël	12-0	2
6	01-10-1977	Nederland - Zwitserland	1-0	-
7	15-10-1977	Denemarken - Nederland	1-0	-

N.B.: Rond 2017 heeft Lowie een pelgrimsreis van Hurdegaryp naar Rome gemaakt. Een voettocht van ongeveer 2.500 kilometer. Na ruim 4,5 maand liep hij het Sint-Pietersplein te Rome op.

Friezinnen in Oranje - Tineke de Haan

Tineke de Haan wordt gezien als de eerste Friese international. Zij heeft ook in het Nederlands vrouwenelftal gevoetbald, maar deze wedstrijd geldt nog niet als officiële interland. Op 26 augustus 1972 speelt zij in Blokzijl een wedstrijd tegen de West-Duitse kampioen Lackhausen. Deze wedstrijd wordt gespeeld in het kader van de festiviteiten rond het driehonderdjarig stadsrecht van Blokzijl. Voor ongeveer 1200 toeschouwers speelt Tineke de Haan een glanspartij. Mede door haar loopt de score op tot 6-0.
Hoeveel "interlands" Tineke de Haan heeft gespeeld is niet duidelijk, omdat hier geen gegevens van zijn bijgehouden.

Trijntje Hiddinga is geboren op 6 juli 1947 in Tjalleberd als dochter van Folkert Hiddinga en Jacoba Oenema.
In haar jeugd doet ze aan schaatsen en atletiek. Als ze zestien is krijgt ze een zwaar ongeluk met een trekker. Het kost haar teveel kracht en tijd om weer op het oude niveau terug te komen. Verder zit ze ook nog op de kweekschool in Leeuwarden.

Op de kweekschool komt ze in aanraking met handbal. Deze sport steelt het hart van de kleine Friezin en ze sluit zich aan bij Meteoor in Leeuwarden. Al gauw behoort ze tot de top van Friesland.

Op 8 september 1971 trouwt zij met Roelof de Haan, voetballer bij Heerenveen. Na haar huwelijk handbalt ze bij Hellas ’57 en voetbalt ze bij WWS uit Wirdum. Ze wordt gezien als de Cruijff van het vrouwenvoetbal.
Als voetbalster haalt ze het Nederlands vrouwenelftal. Ze kiest uiteindelijk voor het handbal. In januari 1975 bevalt ze van een dochter. Daarna voetbalt ze weer even bij DTD uit Jelsum. In november 1976 bevalt ze van een zoon.
In 1978 stapt ze over op zaalvoetbal bij Toss.



Statistisch overzicht

Loopbaan als speelster

Seizoen	Club
1971-1972	WWS
1972-1973	WWS
1975	DTD

Club als "international": WWS

Friezinnen in Oranje

Pas in 1971 krijgt het vrouwenvoetbal een eigen plek binnen de KNVB. In het begin lijkt het er niet op dat in Friesland een competitie van de grond zalkunnen komen. Er hebben zich maar vier verenigingen aangemeld: WWS uit Wirdum, De Blesse, Wolvega en VCV uit Veenwouden.

De FVB doet een oproep aan alle Friese voetbalclubs. Deze heeft succes. De competitie kan van start gaan met vijftien verenigingen, verdeeld over twee klassen. FFS uit Vegelinsoord en ONB uit Drachten worden eerste in hun klasse. ONB wordt uiteindelijk de eerste kampioen van het vrouwenvoetbal in Friesland. WWS wordt de eerste bekerwinnaar.

Twee jaar later zijn er al 36 verenigingen lid. Daarna zet weer een lichte daling in.

Veel vrouwen zijn in een opwelling lid geworden. Na verloop van tijd komt er automatisch een terugslag. Daarnaast zijn er de specifieke vrouwenproblemen. Ze krijgen verkering, trouwen, worden zwanger. Het vrouwenvoetbal heeft hier niet onder geleden. Integendeel het is de meest populaire sport onder meisjes en vrouwen.

Het Nederlands vrouwenelftal telt internationaal nauwelijks mee. Alle beste speelsters zijn verdeeld over één hoofdklasse van twaalf teams. Bondscoach Vera Pauw zet zich enorm in om het vrouwenvoetbal op een hoger niveau te tillen.

Op 20 maart 2007 wordt de Eredivisie Vrouwen opgericht. Er doen zes ploegen aan mee: ADO Den Haag, AZ, SC Heerenveen, FC Twente, FC Utrecht en Willem II.

Dit pakt goed uit want voor het eerst in de geschiedenis plaatst een Nederlands vrouwenelftal zich voor de eindronde van een EK. Tijdens het EK 2009 in Finland presteren de vrouwen zo goed dat ze van het NOC*NSF de A-status krijgen. Dit houdt in dat de vrouwen zich nog beter kunnen ontwikkelen in de toekomst. Zij krijgen betere faciliteiten, kunnen meer trainen en zullen waarschijnlijk ook een hogere vergoeding krijgen. Ze krijgen een minimumuitkering van 875 Euro per maand, 350 Euro onkostenvergoeding en 60 dagen onbetaald verlof.

Wanneer Nederland de eerste interland heeft gespeeld is onduidelijk, volgens de Franse voetbalbond en de FIFA is dat op 17 april 1971. In Hazebrouck verliest het Nederlands elftal met 4-0.

Volgens de KNVB wordt de eerste officiële interland op 9 november 1973 gespeeld in Maidenhead. De oefenwedstrijd wordt verloren met 1-0.

Er zijn genoeg Friezinnen die meedoen aan de selectiewedstrijden in Zeist, maar tot een definitieve selectie brengen ze het niet. Sommigen kunnen wel goed voetballen, maar je moet jezelf ook manifesteren. Dat zit er niet zo in bij noorderlingen. Westerlingen hebben dat veel meer, die treden eerder op de voorgrond.

Aanvankelijk behoren ploegen als MKV’29 en ONB tot de Nederlandse top, maar daarna voetballen er bijna geen Friese clubs meer op het hoogste amateurniveau.

In 2010 is er in de Hoofdklasse geen Friese club en zijn er in de Eerste Klasse maar twee clubs actief: Be Quick Dokkum en Oerterp.

De administratie van het vrouwenvoetbal is niet zo goed georganiseerd als bij het mannenvoetbal. Er is een lijst met namen van speelsters die in het Nederlands vrouwenelftal hadden gespeeld, maar waar ze zijn geboren staat er jammer genoeg niet bij. Het aantal interlands en doelpunten staat wel aangegeven, maar wanneer ze international zijn niet.

Een Friezin haalt Oranje net niet: Trienke de Jong voetbalt bij ONB als ze wordt geselecteerd voor Oranje. Ze heeft tweemaal bij de selectie van het Nederlands vrouwenelftal gezeten. Zij komt echter niet tot speelminuten in de wedstrijden op 17 september 1987 tegen Zwitserland (4-1 winst) en op 30 september 1987 tegen Zweden (0-0).

Toch heb ik een aantal Friese speelsters kunnen achterhalen.


Meer lezen over vrouwenvoetbal:

Hard Gras 67. Eerst de vrouw dan de bal (Nieuw Amsterdam, 2009)







KNVB. Jubileumboek vrouwenvoetbal. (KNVB, 1997)


Pauw, Vera en Welmoed de Lang. De voetbalvrouwen komen eraan. Hoe meisjesdromen werkelijkheid worden. (Tirion Sport, 2009)








Schots, Mik. Vrouwen aan de bal. Het verhaal van vrouwenvoetbal in Nederland. (AmstelSport, 2009)

Nederlandse amateurs met Friese voorouders - Jan Wicher Vellinga

Jan Wicher Vellinga is geboren op 16 augustus 1979 in Zwolle als zoon van Eggo Vellinga en Lummie Kreulen. Zijn overgrootvader Tjalling Vellinga u\is geboren in Blija.
Hij begint te voetballen bij SV Zwolle.

In 1995 gaat hij naar de betaalde jeugd van FC Zwolle. Een jaar later zit hij bij de hoofdmacht. Hier blijft hij tot 2000.

In 2000 keert hij terug naar het amateurvoetbal. Hij gaat voetballen bij Be Quick '28.

De verdediger van Be Quick ’28 speelt zijn enige interland op 16 mei 2001 in Dublin tegen Ierland. De wedstrijd eindigt in 1-1.

Hij blijft tot 2008 voetballen bij Be Quick ’28 uit Zwolle. Hierna speelt hij voor SVI uit Zwolle. In 2010 stopt hij met voetballen.



Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1983-1984	SV Zwolle
1984-1985	SV Zwolle
1985-1986	SV Zwolle
1986-1987	SV Zwolle
1987-1988	SV Zwolle
1988-1989	SV Zwolle
1989-1990	SV Zwolle
1990-1991	SV Zwolle
1991-1992	SV Zwolle
1992-1993	SV Zwolle
1993-1994	SV Zwolle
1994-1995	SV Zwolle
1995-1996	FC Zwolle
1996-1997	FC Zwolle
1997-1998	FC Zwolle
1998-1999	FC Zwolle
1999-2000	FC Zwolle
2000-2001	Be Quick '28
2001-2002	Be Quick '28
2002-2003	Be Quick '28
2003-2004	Be Quick '28
2004-2005	Be Quick '28
2005-2006	Be Quick '28
2006-2007	Be Quick '28
2007-2008	Be Quick '28
2008-2009	SVI
2009-2010	SVI

Club als international: Be Quick '28

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	16-05-2001	Ierland - Nederland	1-1	-

Nederlandse amateurs met Friese voorouders - Gert Abma

Gert Abma is geboren op 28 januari 1966 in Genemuiden. Zijn oudbetovergrootvader Douwe Abma is in 1822 geboren in Workum.

Gert leert keepen bij SC Genemuiden. Vanaf 1983 keept hij voor PEC Zwolle. In het seizoen 1991/92 keert hij terug naar SC Genemuiden.
Hij keept bij SC Genemuiden als hij twee keer uitkomt voor het Nederlands amateurelftal: op 8 april 1997 in Appingedam tegen Engeland (0-0) en 8 oktober 1997 in Panningen tegen Ierland (3-0 winst).

Hij blijft tot 2001 keepen bij SC Genemuiden.




Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1974-1975	SC Genemuiden
1975-1976	SC Genemuiden
1976-1977	SC Genemuiden
1977-1978	SC Genemuiden
1978-1979	SC Genemuiden
1979-1980	SC Genemuiden
1980-1981	SC Genemuiden
1981-1982	SC Genemuiden
1982-1983	SC Genemuiden
1983-1984	PEC Zwolle '82
1984-1985	PEC Zwolle '82
1985-1986	PEC Zwolle '82
1986-1987	PEC Zwolle '82
1987-1988	PEC Zwolle '82
1988-1989	PEC Zwolle '82
1989-1990	PEC Zwolle '82
1990-1991	FC Zwolle
1991-1992	SC Genemuiden
1992-1993	SC Genemuiden
1993-1994	SC Genemuiden
1994-1995	SC Genemuiden
1995-1996	SC Genemuiden
1996-1997	SC Genemuiden
1997-1998	SC Genemuiden
1998-1999	SC Genemuiden
1999-2000	SC Genemuiden
2000-2001	SC Genemuiden

Club als international: SC Genemuiden

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	08-04-1997	Nederland - Engeland	0-0	-
2	08-10-1997	Nederland - Ierland	3-0	-

Nederlandse amateurs met Friese voorouders - Oege Boonstra

Oege Boonstra is geboren op 29 april 1958 in Dordrecht als zoon van Frederik Boonstra en Johanna van Zuilichem. Zijn grootvader Oege Boonstra is geboren in Leeuwarden. Hij is een slungelachtige, maar balvaste spits en goalgetter bij Elinkwijk als hij vier interlands speelt voor het Nederlands amateurelftal.

Tot de reis naar Singapore worden voornamelijk jonge profvoetballers uitgenodigd, maar omdat dit toernooi in oktober plaatsvind grijpt de KNVB terug op amateurs. Er wordt geselecteerd uit de zes regiokampioenen.
In de wedstrijd op 21 oktober 1984 tegen Australië (5-2 winst) is hij reserve, maar mag hij toch nog invallen. Ook in de tweede wedstrijd op 25 oktober 1984 tegen Zuid-Korea zit hij op de bank. Als invaller scoort hij zijn eerste doelpunt (1-3 verlies). In de derde wedstrijd op 28 oktober 1984 tegen Australië staat hij in de basisopstelling. De wedstrijd wordt weer gewonnen met 3-0. Oege wordt in de tweede helft gewisseld. Het Nederlands amateurelftal eindigt op de derde plaats.

Voor de trip naar Irak in januari 1985 wordt Oege Boonstra ook weer uitgenodigd.
Zijn laatste interland speelt hij op 6 januari 1985 in Bagdad tegen Irak. Ook in deze wedstrijd start hij in de basisopstelling, maar wordt in de tweede helft gewisseld. De wedstrijd wordt met 3-1 verloren. Hij beleeft nog een hachelijk avontuur als hij buiten het hotel foto's maakt. Hij wordt onder schot gehouden door Iraakse militairen en moet zijn fotorolletje inleveren. In de tweede wedstrijd in Bagdad wordt hij niet meer opgesteld.





Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1976-1977	DFC
1977-1978	DFC
1978-1979	DFC
1979-1980	DFC
1980-1981	Elinkwijk
1981-1982	Elinkwijk
1982-1983	Elinkwijk
1983-1984	Elinkwijk
1984-1985	Elinkwijk
1985-1986	Elinkwijk
1986-1987	Elinkwijk
1987-1988	Elinkwijk
1988-1989	Elinkwijk

Club als international: Elinkwijk

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	21-10-1984	Nederland - Australië	5-2	-
2	25-10-1984	Nederland - Zuid-Korea	1-3	1
3	28-10-1984	Nederland - Australië	3-0	-
4	06-01-1985	Irak - Nederland	3-1	-

Nederlandse amateurs met Friese voorouders - Alex Kamstra

Alex Kamstra is geboren op 12 december 1959 in Rotterdam als zoon van Jelle Kamstra en Jantje Ebbens. Zijn moeder is geboren in Het Bildt. De naam Kamstra komt voornamelijk voor in de gemeente Achtkarspelen.
Alex gaat voetballen bij SV Lelystad ’67. In 1980 gaat hij naar de amateurtak van PEC Zwolle.


In 1981 speelt hij van 9 juni tot en met 13 juni drie interlands voor het Nederlands amateurelftal tijdens het vierlandentoernooi in Italië. De eerste wedstrijd tegen Engeland wordt verloren met 0-2. De volgende tegen Italië wordt verloren met 0-1. De laatste wedstrijd tegen Schotland levert een gelijkspel op van 2-2.
Daarna heeft de laatste man drie seizoenen van 1981 tot 1984 gespeeld bij de betaalde tak van PEC Zwolle. Hierna volgt een seizoen Go Ahead Eagles, waarna hij weer vier seizoen voor PEC Zwolle uitkomt. In zijn laatste jaren is hij aanvoerder van PEC Zwolle. Na Co Adriaanse die zeer attractief voetbal speelde met PEC werd in het seizoen 1988/89 Theo Laseroms trainer. Theo is geen groot tacticus en Alex Kamstra ziet het helemaal misgaan. Als aanvoerder stapt hij naar het bestuur en zegt namens de spelersgroep geen vertrouwen meer te hebben in Laseroms. De spelers gaan in staking. Deze stakingsactie haalt het 8 uur-journaal. Het bestuur antwoordt met de mededeling dat wie niet wil trainen op kan stappen. Binnen een paar dagen staat Laseroms weer voor de groep. Aan het eind van het seizoen degradeert PEC Zwolle.


Na zijn betaald voetballoopbaan gaat hij weer op amateurbasis voetballen bij SV Lelystad '67 en wordt hij trainer van o.a. deze club.




Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1967-1968	SV Lelystad '67
1968-1969	SV Lelystad '67
1969-1970	SV Lelystad '67
1970-1971	SV Lelystad '67
1971-1972	SV Lelystad '67
1972-1973	SV Lelystad '67
1973-1974	SV Lelystad '67
1974-1975	SV Lelystad '67
1975-1976	SV Lelystad '67
1976-1977	SV Lelystad '67
1977-1978	SV Lelystad '67
1978-1979	SV Lelystad '67
1979-1980	SV Lelystad '67
1980-1981	PEC Zwolle
1981-1982	PEC Zwolle
1982-1983	PEC Zwolle '82
1983-1984	PEC Zwolle '82
1984-1985	PEC Zwolle '82
1985-1986	Go Ahead Eagles
1986-1987	PEC Zwolle '82
1987-1988	PEC Zwolle '82
1988-1989	PEC Zwolle '82
1980-1990	PEC Zwolle '82

Club als international: PEC Zwolle

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	09-06-1981	Nederland - Engeland	0-2	-
2	11-06-1981	Nederland - Italië	0-1	-
3	13-06-1981	Nederland - Schotland	2-2	-

Statistieken Go Ahead Eagles



Meer lezen:

Schotanus, Friso. Desespereert nimmer. De geschiedenis van het betaald voetbal in Zwolle. (Arko Sports Media, 2010)