woensdag 27 juli 2016
De clubs uit 2016
Op 1 juli 2016 wordt ST ONT/Rottevalle opgericht. De vrouwenelftallen van ONT en Rottevalle gaan samenwerken om het vrouwenvoetbal te behouden.
dinsdag 11 augustus 2015
Friezinnen in het "betaalde" voetbal - 2015/2016
De meeste Friezinnen zitten natuurlijk bij SC Heerenveen. Er zijn voor dit seizoen enkele talenten aangetrokken die wellicht in de toekomst nog uitkomen voor het Nederlands vrouwenelftal.
De Friezinnen bij SC Heerenveen zijn:
Tiny Hoekstra, Tessa Jager, Marlies Slegter, Lysanne van der Wal en Dorien Zeinstra.
De Friezinnen bij PSV zijn:
Sisca Folkertsma en Annerens Tijm
De Friezin bij LSK Kvinner FK is:
Sherida Spitse
De Friezin bij Kopparbergs/Göteborg FC is:
Loes Geurts
De Friezin bij FFC Turbine Potsdam is:
Maruschka Waldus
De Friezinnen bij SC Heerenveen zijn:
Tiny Hoekstra, Tessa Jager, Marlies Slegter, Lysanne van der Wal en Dorien Zeinstra.
De Friezinnen bij PSV zijn:
Sisca Folkertsma en Annerens Tijm
De Friezin bij LSK Kvinner FK is:
Sherida Spitse
De Friezin bij Kopparbergs/Göteborg FC is:
Loes Geurts
De Friezin bij FFC Turbine Potsdam is:
Maruschka Waldus
zondag 9 augustus 2015
Friezen in het betaalde voetbal - 2015/2016
Het aantal Friezen in de Eredivisie is groot in het seizoen 2015-2016.
De volgende spelers komen hierin uit: Berend Schootstra, Harm Zeinstra (allen SC Cambuur), Peter van der Vlag (FC Groningen), Pele van Anholt, Jan Bekkema, Willem Huizing, Doke Schmidt, Michel Vlap, Joris Voest (allen SC Heerenveen) en Mark Diemers (De Graafschap).
In de Jupiler League: Andries Noppert, Jelle ten Rouwelaar (allen NAC Breda).
De volgende spelers komen hierin uit: Berend Schootstra, Harm Zeinstra (allen SC Cambuur), Peter van der Vlag (FC Groningen), Pele van Anholt, Jan Bekkema, Willem Huizing, Doke Schmidt, Michel Vlap, Joris Voest (allen SC Heerenveen) en Mark Diemers (De Graafschap).
In de Jupiler League: Andries Noppert, Jelle ten Rouwelaar (allen NAC Breda).
vrijdag 10 juli 2015
De clubs uit 2015
Tot 1978 volgen degradaties en promoties tussen de 3e en de 4e Klasse KNVB elkaar op. In dat jaar degradeert de club weer terug naar de 1e Klasse FVB. Wederom volgen er vele jaren waarin de club kampioenschappen en degradaties aan elkaar knoopt.
Halverwege de jaren '90 speelt de club voornamelijk in de 5e Klasse KNVB. Van 2001 tot 2003 weer 4e Klasse. Vervolgens twee seizoenen 5e Klasse. In 2010 speelt de club nog even in de 3e Klasse KNVB. In 2012 degradeert de club uit de 4e Klasse.
In het seizoen 2013/2014 komt de club uit in de 5e Klasse KNVB zondag. De club promoveert in dit seizoen. In het seizoen 2014/2015 komt ze uit in de 4e Klasse KNVB zondag. De club degradeert dit seizoen.
Andere voetbalclubs in Haulerwijk
De Bregebuort
De Eilewyk
De Huchte
De Slinke
De Slinkerwyk
SIA
In het seizoen 2013/2014 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag. De club degradeert dit seizoen. In het seizoen 2014/2015 komt de club uit in de 5e Klasse KNVB zaterdag.
Spelers van HJC zijn lid van een van beide moederverenigingen. Je bent lid van of zvv Haulerwijkse Boys of van vv Haulerwijk.
HJC streeft er naar om een actieve, sportieve jeugdafdeling te zijn waar plezier en prestatie hand in hand gaan.
Ook de meisjeselftallen spelen onder de naam HJC.
SV Haulerwijk komt in het seizoen 2015/2016 uit in de 5e Klasse KNVB zaterdag en 5e Klasse KNVB zondag. De zaterdagtak wordt kampioen. De zondagtak promoveert via de nacompetitie.
In het seizoen 2016/2017 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag en de 4e Klasse KNVB zondag.
In het seizoen 2017/2018 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag en de 4e Klasse KNVB zondag. De zondagtak wordt opgeheven.
In het seizoen 2018/2019 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag. De club promoveert via de nacompetitie.
In het seizoen 2019/2020 komt de club uit in de 3e Klasse KNVB zaterdag. In 2022 degradeert de club. In het seizoen 2022/2023 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag. Het lukt niet om via de nacompetitie te promoveren.
In het seizoen 2023/2024 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag.
In het seizoen 2024/2025 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag. Het lukt niet om via de nacompetitie te promoveren.
In het seizoen 2025/2026 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag.
In het seizoen 2026/2027 komt de club uit in de 4e Klasse KNVB zaterdag.
Op 1 juli 2015 wordt SJO CVO/Ouwe Syl opgericht. De jeugdelftallen van CVO en Ouwe Syl gaan samenwerken om het jeugdvoetbal te behouden.
vrijdag 13 februari 2015
Friese voorouders - André le Fèvre
André Jarich le Fèvre is geboren op 12 december 1898 in Arnhem als zoon van Willem Gerard Hendrik Le Fèvre en Johanna Theodora Tadema Wielandt. De grootouders van zijn moeder zijn in Friesland geboren.
De eerste berichten over de voetballer André le Fèvre komen uit Tiel. Bij Theole voetbalt hij afwisselend in de voorhoede en in de verdediging. In het seizoen 1919-1920 komt Theole in de Tweede Klasse uit. Theole heeft een sterk elftal met onder andere André le Fèvre. Op 25 april 1920 spelen ze tegen Heracles om een plaats in de Eerste Klasse. Theole wint en wordt acht jaar na de oprichting eersteklasser.
Bij Theole ontwikkelt Le Fèvre zich als een van de beste spelers van het Oosten. Hij is een allround voetballer, die tweebenig is en op alle posities in het elftal uit de voeten kan. Hij wordt dan ook in het Oostelijk Elftal en het Nederlandse studentenelftal gekozen.
De ontwikkeling van voetbal van elitesport naar volkssport kan niet iedereen bekoren. Als reactie wordt in 1922 de vereniging Nederlandsche Corinthians opgericht “die beoefening der voetbalsport onder de meer beschaafde kringen” propageert. André is een van de spelers die uitkomt voor de Nederlandsche Corinthians.
In 1922 stapt hij over naar Kampong. Deze Utrechtse eliteclub komt uit in de Tweede en Derde Klasse. Van 1922 tot 1925 is hij vaste keus voor het Nederlandse elftal. Dat is opmerkelijk, want tijdens zin interlandperiode speelt hij nooit op het hoogste niveau. Maar dat hoeft voor de beste spelers van de zogenaamde herenclubs geen nadeel te zijn. In totaal speelt hij 17 interlands. Meestal als rechtshalf, maar enkele keren ook als rechtsbinnen en spits. Verder doet hij mee aan de Olympische Spelen van 1924 in Parijs. Hier maakt hij ook zijn enige interlanddoelpunt tegen Zweden (1-1).
29-03-1925 Nederland - Duitsland
V.l.n.r.: Rieks de Haas, Jan Gielens, Gejus van der Meulen, Kees van Dijke, Bertus Bul, Charles van Baar van Slangenburgh, Jan de Natris, Wim Volkers, Henk Vermetten, André le Fèvre, Henk Steeman
Fotograaf onbekend
© KNVB
De wedstrijd tussen Nederland en Duitsland op 29 maart 1925 is bijzonder, omdat de samenvoeging van "heren-" en "arbeiders"-voetballers nu echt gestalte krijgt. In de Nederlands Elftal Commissie hebben C.A.W. Hirschman en ex-international Miel Mundt nog de belangrijkste stemmen. Beiden zijn afkomstig uit de kringen van HVV, de elitairste aller eliteclubs. Zij laten hun afkomst meestal meewegen. Terwijl arbeidersclubs als Feijenoord en Blauw-Wit hun plaats aan de nationale top al hebben ingenomen, worden voor de wedstrijd tegen Duitsland nog altijd vijf spelers opgesteld uit clubs waar de keuzeheren van oudsher verwantschap mee voelen: Gejus van der Meulen van HFC, Henk Vermetten en Charles van Baar van Slangenburgh van HBS, André le Fèvre van Kampong, Rieks de Haas van Be Quick Groningen.
Van der Meulen, Le Fèvre en ook reserve Henk Wamsteker (HFC) zijn arts, Vermetten en De Haas zijn gefortuneerde zakenmannen en Van Baar van Slangenburgh zal kort na de wedstrijd naar 'Ons Indië' vertrekken om een leidinggevende functie te gaan bekleden op de familieplantage.
Tussen deze voorname mannen zitten drie Feijenoorders: Kees van Dijke (kastelein), Bertus Bul (havenwerker) en Puck van Heel (kolensjouwer en kastelein).
André le Fèvre krijgt nog een uitnodiging voor de thuiswedstrijd tegen Denemarken op 25 oktober 1925, maar een week daarvoor scheurt hij zij kuitbeen in de wedstrijd tegen Voorwaarts. Hiermee is er een einde gekomen aan zijn interlandloopbaan.
Op 10 maart 1926 vertrekt André le Fèvre als dokter naar Curaçao. Vlak voor vertrek waarschuwt hij in het blad "De Corinthian" indirect voor de opkomst van de arbeiders in het voetbal.
Op Curaçao voetbalt hij tot 1931 bij Asiento. In 1932 krijgt hij een betrekking bij de Curaçaose Voetbalbond.
Als hij in 1939 weer naar Nederland gaat, wordt hij direct weer opgesteld in het eerste elftal van Kampong. Het is direct weer een succes. Lang zal zijn voetballoopbaan niet meer duren.
André is overleden op 6 november 1977 in Den Haag, 78 jaar oud.
Statistisch overzicht
Loopbaan als speler
Club als international: Kampong
.jpg)
De eerste berichten over de voetballer André le Fèvre komen uit Tiel. Bij Theole voetbalt hij afwisselend in de voorhoede en in de verdediging. In het seizoen 1919-1920 komt Theole in de Tweede Klasse uit. Theole heeft een sterk elftal met onder andere André le Fèvre. Op 25 april 1920 spelen ze tegen Heracles om een plaats in de Eerste Klasse. Theole wint en wordt acht jaar na de oprichting eersteklasser.
Bij Theole ontwikkelt Le Fèvre zich als een van de beste spelers van het Oosten. Hij is een allround voetballer, die tweebenig is en op alle posities in het elftal uit de voeten kan. Hij wordt dan ook in het Oostelijk Elftal en het Nederlandse studentenelftal gekozen.
De ontwikkeling van voetbal van elitesport naar volkssport kan niet iedereen bekoren. Als reactie wordt in 1922 de vereniging Nederlandsche Corinthians opgericht “die beoefening der voetbalsport onder de meer beschaafde kringen” propageert. André is een van de spelers die uitkomt voor de Nederlandsche Corinthians.
In 1922 stapt hij over naar Kampong. Deze Utrechtse eliteclub komt uit in de Tweede en Derde Klasse. Van 1922 tot 1925 is hij vaste keus voor het Nederlandse elftal. Dat is opmerkelijk, want tijdens zin interlandperiode speelt hij nooit op het hoogste niveau. Maar dat hoeft voor de beste spelers van de zogenaamde herenclubs geen nadeel te zijn. In totaal speelt hij 17 interlands. Meestal als rechtshalf, maar enkele keren ook als rechtsbinnen en spits. Verder doet hij mee aan de Olympische Spelen van 1924 in Parijs. Hier maakt hij ook zijn enige interlanddoelpunt tegen Zweden (1-1).
29-03-1925 Nederland - Duitsland
V.l.n.r.: Rieks de Haas, Jan Gielens, Gejus van der Meulen, Kees van Dijke, Bertus Bul, Charles van Baar van Slangenburgh, Jan de Natris, Wim Volkers, Henk Vermetten, André le Fèvre, Henk Steeman
Fotograaf onbekend
© KNVB
De wedstrijd tussen Nederland en Duitsland op 29 maart 1925 is bijzonder, omdat de samenvoeging van "heren-" en "arbeiders"-voetballers nu echt gestalte krijgt. In de Nederlands Elftal Commissie hebben C.A.W. Hirschman en ex-international Miel Mundt nog de belangrijkste stemmen. Beiden zijn afkomstig uit de kringen van HVV, de elitairste aller eliteclubs. Zij laten hun afkomst meestal meewegen. Terwijl arbeidersclubs als Feijenoord en Blauw-Wit hun plaats aan de nationale top al hebben ingenomen, worden voor de wedstrijd tegen Duitsland nog altijd vijf spelers opgesteld uit clubs waar de keuzeheren van oudsher verwantschap mee voelen: Gejus van der Meulen van HFC, Henk Vermetten en Charles van Baar van Slangenburgh van HBS, André le Fèvre van Kampong, Rieks de Haas van Be Quick Groningen.
Van der Meulen, Le Fèvre en ook reserve Henk Wamsteker (HFC) zijn arts, Vermetten en De Haas zijn gefortuneerde zakenmannen en Van Baar van Slangenburgh zal kort na de wedstrijd naar 'Ons Indië' vertrekken om een leidinggevende functie te gaan bekleden op de familieplantage.
Tussen deze voorname mannen zitten drie Feijenoorders: Kees van Dijke (kastelein), Bertus Bul (havenwerker) en Puck van Heel (kolensjouwer en kastelein).
André le Fèvre krijgt nog een uitnodiging voor de thuiswedstrijd tegen Denemarken op 25 oktober 1925, maar een week daarvoor scheurt hij zij kuitbeen in de wedstrijd tegen Voorwaarts. Hiermee is er een einde gekomen aan zijn interlandloopbaan.
Op 10 maart 1926 vertrekt André le Fèvre als dokter naar Curaçao. Vlak voor vertrek waarschuwt hij in het blad "De Corinthian" indirect voor de opkomst van de arbeiders in het voetbal.
Op Curaçao voetbalt hij tot 1931 bij Asiento. In 1932 krijgt hij een betrekking bij de Curaçaose Voetbalbond.
Als hij in 1939 weer naar Nederland gaat, wordt hij direct weer opgesteld in het eerste elftal van Kampong. Het is direct weer een succes. Lang zal zijn voetballoopbaan niet meer duren.
André is overleden op 6 november 1977 in Den Haag, 78 jaar oud.
Statistisch overzicht
Loopbaan als speler
| Seizoen | Club |
|---|---|
| 1917-1918 | Theole |
| 1918-1919 | Theole |
| 1919-1920 | Theole |
| 1920-1921 | Theole |
| 1921-1922 | Theole |
| 1922-1923 | Kampong |
| 1923-1924 | Kampong |
| 1924-1925 | Kampong |
| 1925-1926 | Kampong |
| 1926-1927 | Asiento |
| 1927-1928 | Asiento |
| 1928-1929 | Asiento |
| 1929-1930 | Asiento |
| 1930-1931 | Asiento |
| 1939 | Kampong |
Club als international: Kampong
| Nummer | Datum | Interland | Uitslag | Goals |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 19-11-1922 | Zwitserland - Nederland | 5-0 | - |
| 2 | 02-04-1923 | Nederland - Frankrijk | 8-1 | - |
| 3 | 29-04-1923 | Nederland - België | 1-1 | - |
| 4 | 10-05-1923 | Duitsland - Nederland | 0-0 | - |
| 5 | 23-03-1924 | Nederland - België | 1-1 | - |
| 6 | 21-04-1924 | Nederland - Duitsland | 0-1 | - |
| 7 | 27-04-1924 | België - Nederland | 1-1 | - |
| 8 | 27-05-1924 | Nederland - Roemenië | 6-0 | - |
| 9 | 02-06-1924 | Nederland - Ierland | 2-1 | - |
| 10 | 06-06-1924 | Nederland - Uruguay | 1-2 | - |
| 11 | 08-06-1924 | Nederland - Zweden | 1-1 | 1 |
| 12 | 09-06-1924 | Nederland - Zweden | 1-3 | - |
| 13 | 02-11-1924 | Nederland - Zuid-Afrika | 2-1 | - |
| 14 | 15-03-1925 | België - Nederland | 0-1 | - |
| 15 | 29-03-1925 | Nederland - Duitsland | 2-1 | - |
| 16 | 19-04-1925 | Zwitserland - Nederland | 4-1 | - |
| 17 | 03-05-1925 | Nederland - België | 5-0 | - |
.jpg)
dinsdag 20 januari 2015
De clubs uit 2014
Beide clubs hebben te maken met een terugloop van het aantal jeugdspelers.
De jeugdelftallen voetballen in Dronrijp of in Menaldum.
De spelers worden lid van één van de moederverenigingen.
Ook de meisjeselftallen zijn hier ondergebracht.
De F- en E- Pupillen trainen en spelen bij hun eigen club, vanaf de D-Pupillen t/m de A-Junioren worden de teams samengesteld uit zowel Warga als WWS spelers. Wedstrijden van deze teams worden afwisselend in Warga en Wirdum gespeeld.
De teams van de SJO spelen dit seizoen nog in het rood-geel van WWS of in het groen-wit van Warga.
maandag 3 november 2014
Friese voorouders, geen international - Een schandaal? - Herman Ferwerda
Heert Jan Albertus Ferwerda is geboren op 21 februari 1913 in Den Helder als zoon van Mink Ferwerda en Elizabeth Adriana Eckhart. Heertje of Herman, zoals hij ook wel genoemd wordt is dus geen geboren Fries. Hij heeft wel Friese voorouders: zijn vader is geboren in Harlingen.
Herman is een kleine, beweeglijke keeper met goede reflexen. Hij wordt in 1934 doelman van de Amsterdamse arbeidersclub Blauw-Wit. Eindelijk is het keepersprobleem opgelost. Nadat Barend en Gerrits toch niet de goede opvolgers blijken van De Vries. Ferwerda blijft tot het seizoen 1943/1944 de eerste keus van Blauw-Wit, daarna wordt zijn plaats ingenomen door Herman van Raalte. Af en toe keept hij nog een wedstrijd. Zijn laatste wedstrijd keept hij in 1947.
In het seizoen 1935/1936 valt hij op door zijn goede keeperswerk. Hij is op dat moment de minst gepasseerde keeper van Nederland. Op 23 oktober 1935 is er een oefenwedstrijd tussen twee Zwaluwenteams in Den Haag. In het Zwaluwen B-elftal valt doelman Ferwerda op, die door goed opstellen talrijke schoten heeft tegengehouden. Zijn uitverkiezing als reserve bij het Nederlands elftal roept dan ook geen vraagtekens op. Op dat moment is Leo Halle, de Leeuw van Deventer, de absolute nummer 1. Op 3 november 1935 is Herman voor het eerst reserve-doelman van Oranje. De thuiswedstrijd tegen Denemarken wordt met 3-0 gewonnen.
Op 17 november 1935 is hij de keeper van het Bondselftal. De wedstrijd tegen het Rotterdams elftal wordt met 4-3 gewonnen. Weer verdedigt hij zijn doel goed. Vooral de zuiverheid van zijn uittrappen vallen op. Hij trapt de bal nooit in het wilde weg het veld in, maar plaatst hem voor de voeten van de halfspelers. Als puntje van kritiek wordt zijn geringe lengte genoemd.
Als het voorlopig Nederlands elftal op 27 november 1935 een oefenwedstrijd speelt tegen Milwall (3-1 winst) is hij reservekeeper.
In de uitwedstrijd van het Nederlands elftal tegen Ierland op 8 december van dat jaar is hij weer de tweede doelman.
Na de uitwedstrijd in Frankrijk op 12 januari 1936 loopt Leo Halle een longontsteking op. Hij kan voorlopig niet meer in actie komen.
Wie volgt Halle op?
De interland tegen België komt eraan. Wie wordt de eerste doelman van het Nederlands elftal op 29 maart 1936? De algemene verwachting is dat Herman Ferwerda zijn plek zal innemen. Hij is toch niet voor niets gekozen als reservekeeper. Toch heeft de Keuze Commissie haar twijfels.
De Keuze-Commissie komt dus voor een moeilijke beslissing te staan. Waarschijnlijk hebben Ferwerda en Mul wel de beste kans. Beide zijn talentvolle doelverdedigers. Ferwerda is wat vlugger en herstelt zich beter, Mul is steviger en heeft meer routine, ook in wedstrijden buiten clubverband (bijvoorbeeld bij het Haagse elftal). De oefenwedstrijden op 11 en 18 maart geven de Keuze Commissie de gelegenheid om de beste man te kiezen.
Op 11 maart 1936 is Ferwerda keeper in een oefenwedstrijd van het voorlopig Nederlands elftal tegen Nottingham Forest. De wedstrijd wordt met 0-1 verloren. Een deel van de pers geeft Ferwerda de schuld van het tegendoelpunt. Verreweg de grootste belangstelling is uitgegaan naar het optreden van Ferwerda. Het is wel heel jammer dat naar zijn spel van gisteren geen oordeel geveld kan worden. Hij heeft één hard schot verdienstelijk gehouden, grijpt bij een paar corners door wegstompen goed in, is attent bij terugspelen en dergelijke gevallen en krijgt één hoog, hard schot, dat voor hem onhoudbaar is. Voor hem, hij probeert de bal op de technisch juiste wijze met één hand te stoppen, maar kan er niet bij. De vraag is gewettigd of een langere keeper - de Blauw-Witter is helaas wat klein - het schot gehouden zou hebben.
Een week later, op 18 maart 1936 voetbalt het Nederlands B-elftal tegen Southend United (4-0 winst). Evert Mul is de keeper. Hij is in 1934 en 1935 vijf keer de tweede keeper achter Leo Halle geweest. Hij heeft vooral zijn lengte voor op Ferwerda.
De volgende interland is tegen België. De grote vraag is wie er keeper is op 29 maart 1936.
Herman Ferwerda rekent op zijn interlanddebuut. Tot zijn verbijstering wordt ineens Evert Mul opgesteld. Steekt hier wellicht de aloude tegenstelling tussen de elite (HBS van Mul) en de arbeiders (Blauw Wit van Ferwerda) weer de kop op?
Het blijft gissen naar het antwoord op die vraag. Maar gek is natuurlijk wel dat de minst gepasseerde keeper van Nederland (15 goals tegen in de competitie 1935/1936) plotseling voorbij gestreefd wordt door de keeper van HBS die er dat seizoen 37 om zijn oren krijgt.
De Keuze Commissie heeft voor Evert Mul gekozen, omdat hij een kop groter is. Verder is de ploeg ongewijzigd gebleven, wat ook de verwachting is na de goede resultaten in vorige interlands.
De wedstrijd tegen België eindigt in een ruime overwinning van 8-0. Evert Mul houdt zijn doel schoon, maar er is toch kritiek op hem: zijn uitlopen is niet geweldig. Mul besluit dan dat zijn eerste interland meteen zijn laatste is. Nu Mul heeft bedankt verwacht Ferwerda zijn kans te krijgen in de uitwedstrijd tegen België op 3 mei 1936.
Maar de keuzeheren hebben weer een verrassing in petto. Ineens wordt Adri van Male teruggehaald. Herman blijft reserve. Dat vindt hij zo onbegrijpelijk dat hij het voorbeeld van Evert Mul volgt. Hij houdt er definitief mee op. Hij wil nooit meer in aanmerking komen voor het Nederlands elftal.
Een week later betuigt hij zijn spijt tegenover de Keuze Commissie, maar hij zal nooit meer opgeroepen worden.
Statistisch overzicht
Loopbaan als speler
Reserve bij het Nederlands elftal
Meer lezen:
Verkamman, Matty. Oranje toen en nu. Deel 4. 1933-1944, 2003/2004. De Buitenspelers, 2004
Herman is een kleine, beweeglijke keeper met goede reflexen. Hij wordt in 1934 doelman van de Amsterdamse arbeidersclub Blauw-Wit. Eindelijk is het keepersprobleem opgelost. Nadat Barend en Gerrits toch niet de goede opvolgers blijken van De Vries. Ferwerda blijft tot het seizoen 1943/1944 de eerste keus van Blauw-Wit, daarna wordt zijn plaats ingenomen door Herman van Raalte. Af en toe keept hij nog een wedstrijd. Zijn laatste wedstrijd keept hij in 1947.
In het seizoen 1935/1936 valt hij op door zijn goede keeperswerk. Hij is op dat moment de minst gepasseerde keeper van Nederland. Op 23 oktober 1935 is er een oefenwedstrijd tussen twee Zwaluwenteams in Den Haag. In het Zwaluwen B-elftal valt doelman Ferwerda op, die door goed opstellen talrijke schoten heeft tegengehouden. Zijn uitverkiezing als reserve bij het Nederlands elftal roept dan ook geen vraagtekens op. Op dat moment is Leo Halle, de Leeuw van Deventer, de absolute nummer 1. Op 3 november 1935 is Herman voor het eerst reserve-doelman van Oranje. De thuiswedstrijd tegen Denemarken wordt met 3-0 gewonnen.
Op 17 november 1935 is hij de keeper van het Bondselftal. De wedstrijd tegen het Rotterdams elftal wordt met 4-3 gewonnen. Weer verdedigt hij zijn doel goed. Vooral de zuiverheid van zijn uittrappen vallen op. Hij trapt de bal nooit in het wilde weg het veld in, maar plaatst hem voor de voeten van de halfspelers. Als puntje van kritiek wordt zijn geringe lengte genoemd.
Als het voorlopig Nederlands elftal op 27 november 1935 een oefenwedstrijd speelt tegen Milwall (3-1 winst) is hij reservekeeper.
In de uitwedstrijd van het Nederlands elftal tegen Ierland op 8 december van dat jaar is hij weer de tweede doelman.
Na de uitwedstrijd in Frankrijk op 12 januari 1936 loopt Leo Halle een longontsteking op. Hij kan voorlopig niet meer in actie komen.
Wie volgt Halle op?
De interland tegen België komt eraan. Wie wordt de eerste doelman van het Nederlands elftal op 29 maart 1936? De algemene verwachting is dat Herman Ferwerda zijn plek zal innemen. Hij is toch niet voor niets gekozen als reservekeeper. Toch heeft de Keuze Commissie haar twijfels.
De Keuze-Commissie komt dus voor een moeilijke beslissing te staan. Waarschijnlijk hebben Ferwerda en Mul wel de beste kans. Beide zijn talentvolle doelverdedigers. Ferwerda is wat vlugger en herstelt zich beter, Mul is steviger en heeft meer routine, ook in wedstrijden buiten clubverband (bijvoorbeeld bij het Haagse elftal). De oefenwedstrijden op 11 en 18 maart geven de Keuze Commissie de gelegenheid om de beste man te kiezen.
Op 11 maart 1936 is Ferwerda keeper in een oefenwedstrijd van het voorlopig Nederlands elftal tegen Nottingham Forest. De wedstrijd wordt met 0-1 verloren. Een deel van de pers geeft Ferwerda de schuld van het tegendoelpunt. Verreweg de grootste belangstelling is uitgegaan naar het optreden van Ferwerda. Het is wel heel jammer dat naar zijn spel van gisteren geen oordeel geveld kan worden. Hij heeft één hard schot verdienstelijk gehouden, grijpt bij een paar corners door wegstompen goed in, is attent bij terugspelen en dergelijke gevallen en krijgt één hoog, hard schot, dat voor hem onhoudbaar is. Voor hem, hij probeert de bal op de technisch juiste wijze met één hand te stoppen, maar kan er niet bij. De vraag is gewettigd of een langere keeper - de Blauw-Witter is helaas wat klein - het schot gehouden zou hebben.
Een week later, op 18 maart 1936 voetbalt het Nederlands B-elftal tegen Southend United (4-0 winst). Evert Mul is de keeper. Hij is in 1934 en 1935 vijf keer de tweede keeper achter Leo Halle geweest. Hij heeft vooral zijn lengte voor op Ferwerda.
De volgende interland is tegen België. De grote vraag is wie er keeper is op 29 maart 1936.
Herman Ferwerda rekent op zijn interlanddebuut. Tot zijn verbijstering wordt ineens Evert Mul opgesteld. Steekt hier wellicht de aloude tegenstelling tussen de elite (HBS van Mul) en de arbeiders (Blauw Wit van Ferwerda) weer de kop op?
Het blijft gissen naar het antwoord op die vraag. Maar gek is natuurlijk wel dat de minst gepasseerde keeper van Nederland (15 goals tegen in de competitie 1935/1936) plotseling voorbij gestreefd wordt door de keeper van HBS die er dat seizoen 37 om zijn oren krijgt.
De Keuze Commissie heeft voor Evert Mul gekozen, omdat hij een kop groter is. Verder is de ploeg ongewijzigd gebleven, wat ook de verwachting is na de goede resultaten in vorige interlands.
De wedstrijd tegen België eindigt in een ruime overwinning van 8-0. Evert Mul houdt zijn doel schoon, maar er is toch kritiek op hem: zijn uitlopen is niet geweldig. Mul besluit dan dat zijn eerste interland meteen zijn laatste is. Nu Mul heeft bedankt verwacht Ferwerda zijn kans te krijgen in de uitwedstrijd tegen België op 3 mei 1936.
Maar de keuzeheren hebben weer een verrassing in petto. Ineens wordt Adri van Male teruggehaald. Herman blijft reserve. Dat vindt hij zo onbegrijpelijk dat hij het voorbeeld van Evert Mul volgt. Hij houdt er definitief mee op. Hij wil nooit meer in aanmerking komen voor het Nederlands elftal.
Een week later betuigt hij zijn spijt tegenover de Keuze Commissie, maar hij zal nooit meer opgeroepen worden.
Statistisch overzicht
Loopbaan als speler
| Seizoen | Club |
|---|---|
| 1934-1935 | Blauw-Wit |
| 1935-1936 | Blauw-Wit |
| 1936-1937 | Blauw-Wit |
| 1937-1938 | Blauw-Wit |
| 1938-1939 | Blauw-Wit |
| 1939-1940 | Blauw-Wit |
| 1940-1941 | Blauw-Wit |
| 1940-1941 | Blauw-Wit |
| 1941-1942 | Blauw-Wit |
| 1942-1943 | Blauw-Wit |
| 1943-1944 | Blauw-Wit |
| 1944-1945 | Blauw-Wit |
Reserve bij het Nederlands elftal
| Nummer | Datum | Interland | Uitslag | Goals |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 03-11-1935 | Nederland - Denemarken | 3-0 | - |
| 2 | 08-12-1935 | Ierland - Nederland | 3-5 | - |
| 3 | 12-01-1936 | Frankrijk - Nederland | 1-6 | - |
| 4 | 29-03-1936 | Nederland - België | 8-0 | - |
Meer lezen:
Abonneren op:
Posts (Atom)