Intermezzo - Oene Friezema

"Nou wij, boys" van Ton van Beers en Ad van Emmenes gaat over een juniorenelftal van Quick dat door inzet en eindeloze oefening de hoogste toppen van het vaderlandse voetbal bereikt.

Het gaat niet goed met de voetbalvereniging Quick. Volgens Dr. Verheg, een oud-international en jeugdleider, komt dat omdat de club 'ouderwets voetbal' speelt. Hij wil dat ze het nieuwe stopper-spil-systeem gaan spelen. Hoewel de voorzitter hier niet in gelooft mag Dr. Verheg mag met één elftal zijn gelijk gaan bewijzen.
Hij kiest voor het Juniores II elftal. Het elftal waar ook zijn zoon in speelt.

Natuurlijk wordt Juniores II kampioen en na de vakantie worden ze bevorderd tot Juniores I. Ze trainen nu hard op het wondermiddel "de switch", waar ze veel succes mee oogsten. In Parijs doen ze mee aan een jeugdvoetbaltoernooi en behalen zowaar de tweede plaats.

Als het met het eerste elftal van Quick nog steeds bergafwaarts blijft gaan, treedt de voorzitter af en wordt Juniores I het 1e elftal. Dat is de redding van de club.

Als ook Oranje, door het spelen van ouderwets voetbal in de problemen raakt, wordt bijna heel Quick nu het Nederlands elftal, met uitzondering van 1 speler (Tim Manders), de beroemde Fries Oene Friezema, die zich tussen de Quick spelers zal voegen.

In de Hel van Deurne, tegen de Rode Duivels, wordt het gelijk van het moderne voetbal bewezen. Niemand begrijpt er meer iets van: Geen W-formatie, geen M-verdediging, geen magisch vierkant, maar S.S.S.S.S. (Super-Switch Stopper-Spil-Systeem)?
Na een achterstand van 3-0, roept heel het stadion: NOU WIJ BOYS! NOU WIJ BOYS! En door het spelen van het moderne systeem wint Oranje met 3-4.

Alles wijst erop dat Oene Friezema niemand minder dan Abe Lenstra is.

Intermezzo - Leo Leenders

De broers Jan en Leo Leenders wonen in het dorp Tjongerdam en zijn daar lid van de plaatselijke voetbalclub Victoria. Voor Leo Leenders is het voetballen een hartstocht en doelpunten maken een ideaal. Hij is de held van de club: de "crack van Victoria". Door hem wordt bijna elke wedstrijd gewonnen. Het is een lange weg van schoolclub tot landenploeg. De trainer Sjef Dijckmeester is dan ook verschrikkelijk trots als Leo door de Keuze-Commissie wordt uitgenodigd voor een wedstrijd met het Bondselftal tegen Wolverhampton Wanderers.

Maar er zijn tijden dat de Keuze-Commissie het jonge voetbaltalent achteloos aan de kant laat staan, maar Leo Leenders blijft onbewogen onder het geraas van vele stormen. Hij voetbalt rustig door en zijn fenomenale spel zal hem in het Nederlands Elftal brengen.





Het is overduidelijk dat Leo Leenders Abe Lenstra is. Er is een tijd geweest, dat de Keuze-Commissie van het Nederlands Elftal hem niet wilde opstellen in het Nederlands elftal. De hele Nederlandse voetbalwereld staat er door op zijn kop. Maar de crack zelf blijft onbewogen. Hij voetbalt rustig door en zijn briljante spel, dat honderdduizenden voetballiefhebbers in verrukking brengt, bezorgt hem tenslotte toch een vaste plaats in onze landenploeg. De voetbalcarrière komt dus overeen, de rest is verzonnen.
Tjongerdam is een verwijzing naar Heerenveen. Victoria is een van de oudste, niet meer bestaande, voetbalclubs van Heerenveen geweest.

Intermezzo - Grote Pier in Oranje

Grote Pier in Oranje? Jawel, de grootste Fries aller tijden heeft in het Nederlands elftal gespeeld. In de beroemde televisieserie Floris speelt Hans Boskamp de rol van Lange Pier, in Friesland beter bekend als Grote Pier. Hij speelt deze rol in drie afleveringen.

In de serie zijn de Bourgondiërs helden en hun vijanden (de hertog van Gelre en Lange Pier) schurken en veroveraars, terwijl zij juist vechten voor hun eigen vrijheid tegen de Bourgondische veroveraars.

Lange Pier is een enorme man met een grote zwarte baard. Iedereen die zijn naam hoort, gaat er meteen in paniek vandoor. Hij is de aanvoerder van een groep rovers en plunderaars, en zijn hulp wordt vaak ingeroepen door Maarten van Rossem, de aanvoerder van het huurlingenleger dat Karel van Gelre steunt. Overal waar hij heengaat, heeft hij een rol papier bij zich waarop zijn titels staan. Als iemand vraagt wie hij is, laat hij een van zijn mannen de rol voorlezen. Op de rol staan onder andere de volgende titels: Graaf van Sloten, Hertog van Sneek, Koning van Friesland, Admiraal van de Zuiderzee. Behalve groot, sterk en luidruchtig is Lange Pier ook bijzonder bijgelovig. Om zijn nek draagt hij een konijnenpootje, wat volgens bijgeloof geluk brengt.


___

Hans Boskamp is geboren op 7 mei 1932 in Rotterdam als Johan Hendricus Gerardus Hoelscher. Als hij tien is verhuist het gezin naar Amsterdam en wordt Hans lid van Ajax onder de naam Boskamp. Boskamp is de toneelnaam van zijn vader Johan Boskamp.

Hans is als voetballer een creatieve jongen. Hij is van oorsprong linksbuiten, maar in het eerste elftal van Ajax zet Jack Reynolds hem linksback.
In 1954 kiest hij voor het betaalde voetbal bij de "wilde" profclub BVC Amsterdam.
In 1958 fuseert de club met DWS in DWS/A. Hij blijft tot 1962 voetballen bij deze club.


In 1957 wordt even gevreesd voor zijn leven als hij tijdens DWS/A-MVV in botsing komt met Jo Toennaer. Een oogkas is verbrijzeld en botsplinters zitten tot op enkele millimeters van zijn hersenen. Drie maanden later voetbalt Boskamp weer.
Hij beweert recordreserve te zijn van het Nederlands Elftal. In 1960 in Praag organiseert hij zelfs een jubileumfeest vanwege zijn 50e reservebeurt. In werkelijkheid is hij vier keer uitgekomen voor Oranje en zit hij zeven keer op de bank: drie maal in 1954, twee maal in 1956 en twee maal in 1960.


In 2008 ligt Boskamp maanden in het ziekenhuis en wordt er voor zijn leven gevreesd. Hij heeft problemen met zijn nieren, last van uitdrogingsverschijnselen en loopt bovendien een streptokokkenbesmetting op. Hij herstelt helemaal. Op 14 maart 2011 wordt hij met een herseninfarct in een ziekenhuis in Dordrecht opgenomen. Boskamp is overleden op 22 maart 2011 op 78-jarige leeftijd



Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1949-1950	Ajax
1950-1951	Ajax
1951-1952	Ajax
1952-1953	Ajax
1953-1954	Ajax
1954-1955	BVC Amsterdam
1955-1956	BVC Amsterdam
1956-1957	BVC Amsterdam
1957-1958	BVC Amsterdam
1958-1959	DWS/A
1959-1960	DWS/A
1960-1961	DWS/A
1961-1962	DWS/A

Club als international: Ajax

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	21-09-1952	Denemarken - Nederland	3-2	-
2	07-03-1953	Nederland - Denemarken	1-2	-
3	22-03-1953	Nederland - Zwitserland	1-2	-
4	30-05-1954	Zwitserland - Nederland	3-1	-

Semi-interlands

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	13-06-1956	Noord-Nederland - Noord-Duitsland	4-2	-

Friese voorouders - Rieks de Haas

Theodoricus de Haas is geboren op 2 september 1902 in Groningen als zoon van Derk de Haas en Alberdina Knapper. Zijn overgrootvader Sijbolt de Haas is geboren in Leeuwarden.
Theo 'Rieks' de Haas is 16 jaar als hij in 1918 zijn debuut maakt in het eerste elftal van Be Quick. Rieks is een enthousiaste en doortastende links- of rechtsbinnen. Hij heeft een neusje voor de goal. In 1925 kent zijn scoringsdrift geen grenzen. In 25 wedstrijden scoort hij 56 keer.

Rieks maakt ook deel uit van het elftal van Be Quick dat in 1920 landskampioen wordt. Vanaf dat jaar valt het oog van de Nederlands Elftal Commissie ook op spelers uit het noorden.

In 1921 wordt Rieks voor het eerst opgeroepen voor het Zwaluwenelftal. Het zal tot 25 november 1923 duren voordat hij zijn debuut maakt in het Nederlands elftal. De wedstrijd in Amsterdam tegen Zwitserland wordt met 4-1 gewonnen.
In het Nederlands elftal moet hij steeds met zijn ploeggenoot Appie Groen strijden om een plaats binnen het elftal. De volgende twee duels op 23 maart 1924 tegen België (1-1) en op 21 april 1924 tegen Duitsland (0-1 verlies) staat hij reserve.

Zijn tweede interland speelt hij op 15 maart 1925 in Antwerpen tegen België. De wedstrijd wordt met 0-1 gewonnen door een doelpunt van Charles van Baar van Slangenburgh. Vanwege zijn hoge scoringsdrift bij Be Quick staat hij in de spits. Hij speelt niet zijn beste wedstrijd. Toch staat hij ook bij de volgende interland in Amsterdam op 29 maart 1925 tegen Duitsland weer in de spits. In deze wedstrijd scoort hij zijn eerste en enige interlanddoelpunt. De wedstrijd wordt met 2-1 gewonnen.



Zijn vierde en laatste interland speelt Rieks op 14 maart 1926 in Antwerpen tegen België. De wedstrijd eindigt weer in een gelijkspel (1-1).

Aan het begin van het nieuwe seizoen raakt hij geblesseerd aan zijn knie en speelt hij lange tijd niet voor Be Quick.
Vanaf het seizoen 1929/1930 voetbalt hij bij Forward. Hier blijft hij tot 1934 voetballen. Daarna keert hij weer terug naar Be Quick. Hier blijft hij in totaal 10 jaar spelen in de lagere elftallen.

Rieks de Haas krijgt sympathieke gevoelens voor het nationaalsocialisme. Begin jaren dertig sluit hij zich aan bij de NSB. Tijdens de Tweede Wereldoorlog geeft hij de Groningse verzetsheld Helmig aan bij de SD. Tegen De Haas wordt op 22 december 1945 de doodstraf geëist. Hij krijgt uiteindelijk twaalf jaar gevangenisstraf.
Rieks is overleden op 6 januari 1976, 73 jaar oud.



Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1918-1919	Be Quick
1919-1920	Be Quick
1920-1921	Be Quick
1921-1922	Be Quick
1922-1923	Be Quick
1923-1924	Be Quick
1924-1925	Be Quick
1925-1926	Be Quick
1929-1930	Forward
1930-1931	Forward
1931-1932	Forward
1932-1933	Forward
1933-1934	Forward
1934-1935	Be Quick
1935-1936	Be Quick
1936-1937	Be Quick
1937-1938	Be Quick
1938-1939	Be Quick
1939-1940	Be Quick
1940-1941	Be Quick
1941-1942	Be Quick
1942-1943	Be Quick
1943-1944	Be Quick

Club als international: Be Quick

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	25-11-1923	Nederland - Zwitserland	4-1	-
2	15-03-1925	België - Nederland	0-1	-
3	29-03-1925	Nederland - Duitsland	2-1	1
4	14-03-1926	België - Nederland	1-1	-

Semi-interlands

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	16-05-1921	Noord-Nederland - Noord-Duitsland	2-3	-
2	27-08-1922	Noord-Nederland - Noord-Duitsland	1-6	-
3	02-09-1923	Noord-Nederland - Noord-Duitsland	1-3	-
4	24-05-1925	Noord-Nederland - Noord-Duitsland	3-1	2
5	09-05-1926	Noord-Duitsland - Noord-Nederland	3-2	1
6	15-05-1927	Noord-Nederland - Noord-Duitsland	3-3	-
2	15-06-1930	Noord-Duitsland - Noord-Nederland	5-1	-

Friezinnen in de Eredivisie Vrouwen - 2011/2012

De meeste Friezinnen zitten natuurlijk bij SC Heerenveen. Er zijn voor dit seizoen enkele talenten aangetrokken die wellicht in de toekomst nog uitkomen voor het Nederlands vrouwenelftal.

De Friezinnen bij SC Heerenveen zijn:
Mandy Shi Shut Hau, Bernou Hijlkema, Aafke de Hoek, Melanie Hooghiemstra, Tessa Jager, Brenda Sijtsma, Sherida Spitse en Maruschka Waldus.

De Friezin bij Telstar is:
Loes Geurts

Friezen in het betaalde voetbal - 2011/2012

Het aantal Friezen in het betaalde voetbal van Nederland in het seizoen 2011-2012 is niet noemenswaardig.

In de Eredivisie zijn dit: Pele van Anholt, Geert-Arend Roorda, Doke Schmidt (allen SC Heerenveen) en Jelle ten Rouwelaar (NAC Breda).

In de Jupiler League: Frits Dantuma, Marco van der Heide, Sandor van der Heide, Kevin van der Meulen (allen SC Cambuur), Harmen Kuperus, Johnny de Vries, Harm Zeinstra (allen FC Emmen), Jan Kromkamp, Peter van der Vlag (beiden Go Ahead Eagles) en Jelle Wagenaar (SC Veendam).


In het buitenland: Robin Huiman de Jong (SV Meppen)

Intermezzo: Leeuwarder Courant 23 maart 2011

Informatie uit deze blog wordt genoemd in de Leeuwarder Courant van 23 maart 2011. Op de voorpagina staat het volgende bericht:

Ten Rouwelaar sluitpost voor Fries Oranje elftal

LEEUWARDEN – Als Jelle ten Rouwelaar tegen Hongarije debuteert in Oranje, dan is de doelman uit Joure de elfde in Friesland geboren international.
Daarmee zou het ‘Friese Oranje-elftal’ niet alleen compleet zijn, maar ook eindelijk een doelman hebben. Gerben Hofma en André Roosenburg, voor Friese internationals versleten maar geboren buiten de provincie, worden vervangen door twee vergeten Friese internationals. De in Leeuwarden geboren Arie Bijvoet (één interland in 1913) en Jan van Gendt (vijf in 1921 en 1922) kwamen in de lijsten niet voor.
Met Ten Rouwelaar ziet het Friese ‘dreamteam’ er zo uit: Jelle ten Rouwelaar, Jan Kromkamp, Arie Bijvoet, Theo de Jong, Piet Wildschut, Abe Lenstra, Johan Zuidema, Oekie Hoekema, Wytze Couperus, Jan van Gendt en Pieter Huistra.

Op pagina 11 wordt het verhaal vervolgd.





Helaas heeft Johann Mast geen verwijzing gemaakt naar mijn blog.