De tweede club van Friesland

Op 4 maart 1890 wordt Lycurgus opgericht. Ruim een jaar blijft Lycurgus bestaan voordat ze in de zomer van 1891 wordt ontbonden. Korte tijd later, op 19 september 1891, wordt Lycurgus weer opgericht.
In het begin worden hoofdzakelijk het cricket en het croquet beoefend. Niet veel later, na een tweede ontbinding en herrijzing in 1893, is het cricket en croquet echter alweer naar de achtergrond geschoven en houdt de club zich in die tijd voornamelijk bezig met andere takken van sport zoals kaatsen en tennis.
Pas in het voorjaar van 1895 doet met de komst van de gebroeders Joekes het voetbal zijn intrede in de club. En vanaf 1897 wordt er alleen nog maar gevoetbald.

In 1904 hoort Lycurgus, samen met Olympia, HSC en IP bij de oprichters van de FVB. Lycurgus is overigens nog de enige vereniging die bestaat. In 1905 is Lycurgus de eerste kampioen van de FVB.

Op 11 februari 1905 wordt Sparta opgericht door een twaalftal jongens uit Sneek.
Op 15 september 1907 gaan Lycurgus en Sparta fuseren tot Lycurgus Sparta Combinatie, kortweg LSC. In 1918 fuseert ook Concordia nog bij LSC.

In 1921 treedt de club toe tot de NVB. Het seizoen 1923-1924 begint rampzalig. Het gaat sportief heel slecht met LSC en ook financieel is het niet best. Het in 1922 opgerichte Black Boys (niet te verwarren met de huidige club) verspeelt in 1924 de kampioenstitel van de 1e Klasse FVB. Er wordt op een fusie aangedrongen. Na aanvankelijke weerstand van Black Boys-zijde gaan de clubs op 16 maart 1924 samen door.

In 1926 is LSC de eerste club van Friesland met een jeugdafdeling. Met de jeugdelftallen heeft LSC direct veel succes. De eerste 5 jaar blijven ze ongeslagen. Later behoren ze tot de top van Nederland.

LSC is in alle jaren een stabiele club gebleken binnen de KNVB. De club zweeft altijd tussen de 2e en 3e Klasse.

In 1990 wordt ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan de naam gewijzigd in LSC 1890.

In het seizoen 2015/2016 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag. De club weet te promoveren via de nacompetitie.
In het seizoen 2016/2017 komt de club uit in de 1e Klasse KNVB zondag. De club degradeert.
In het seizoen 2017/2018 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag.
In het seizoen 2018/2019 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag. Het lukt niet om te promoveren via de nacompetitie.
In het seizoen 2019/2020 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag. In het seizoen 2021/2022 lukt het de club niet om te promoveren via de nacompetitie.
De club besluit geen gebruik te maken van de mogelijkheid om horizontaal over te stappen. Wel wordt er in 2022 ook een zaterdagtak ingeschreven.
In het seizoen 2022/2023 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag en 5e Klasse KNVB zaterdag. De zondagtak wordt kampioen.
In het seizoen 2023/2024 komt de club uit in de 1e Klasse KNVB zondag en 5e Klasse KNVB zaterdag. De zondagtak degradeert.
In het seizoen 2024/2025 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag en 5e Klasse KNVB zaterdag. De zaterdagtak stopt.
In het seizoen 2025/2026 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag.
In het seizoen 2026/2027 komt de club uit in de 2e Klasse KNVB zondag.

Clubhistorie



Nog meer voetbal in Sneek

Ook in Sneek is er veel gevoetbald in het verleden. Clubs die een kort bestaan hebben gekend zijn:

Black Boys (1922-1924)
Mobiel (1925)
RKSC (1925-1927)
Rode Duivels (1933)
SDL (1921-1927; heet tot 1923 SCV)
Sneeker Boys (1923-1925)
Stânfries (1920-1925; heet tot 1921 Vitesse)
SVG (1912-1915; heet tot 1913 SVC)
SVG (1919-1926)
Voorwaarts (1920-1922)


Clublied LSC 1890


Lycurgus en Sparta, ze vormen tezaam
Een dierbaar geheel, L.S.C. is haar naam,
De voetbal als sport is voor haar het parool,
Het brengt onze jongens veel vriendschap en jool.

Refrein:

Kun je nog zingen, toe zing dan toch mee!
Luid moet het klinken voor ons L.S.C.
Eendrachtig vindt altijd een ieder ons staan
Als een hechte club om de blauw-witte vaan.

We sluiten er vriendschap, die elke tijd tart,
Die gloeit in onze aderen, die bloeit in ons hart,
Die alles weerstaat door ons sportideaal,
Die bindt onze levens met banden van staal.

Refrein

Wanneer plicht ons roept en ons dwingt tot vaarwel
Wanneer we gaan scheiden van sport en van spel,
Dan nemen we steeds in herinnering mee,
Voor altijd vooraan ons geliefd L.S.C.

Refrein

Bekende voetballers

- Wijtse Couperus
- Henk Hartkamp
- Sandor van der Heide
- Herman Hofstra
- Jaap Schuurmans

Friese amateurs - Jaap Schuurmans

Jacob Schuurmans is geboren op 30 november 1958 in Winsum als zoon van Otte Thomas Schuurmans en Feikje Hornstra.

Jaap Schuurmans begint zijn voetballoopbaan bij LSC als hij twaalf is. Op zijn 16e staat hij al in het eerste dat op dat moment 3e klasse speelt. Twee seizoen later, in 1979, maakt hij de overstap naar Hubert Sneek.

De snelle rechtervleugelspits maakt indruk en wordt samen met ploeggenoot Harry Koenen uitgenodigd voor de interland tegen de DDR op 13 november 1970. Hij staat niet op zijn lievelingsplek als rechterspits, maar linkerspits. In de eerste helft wordt hij nog niet veel in het spel betrokken, maar na rust gaat hij zich meer roeren. De wedstrijd wordt met 4-3 gewonnen.
Een jaar later, op 15 april 1980, is hij weer van de partij. De wedstrijd tegen de DDR wordt gespeeld in Berlijn. Nederland verliest de wedstrijd met 2-1.

Twee weken later vertrekt het amateurelftal naar Medan in Indonesië om er deel te nemen aan een groot toernooi met deelname van 12 landenploegen en enkele teams uit Indonesië. Van 2 mei tot 16 mei 1980 worden er zes wedstrijden gespeeld. Jaap doet alle wedstrijden, hoewel niet allemaal tot het eind, mee en maakt ook nog twee doelpunten.

Aansluitend volgt het vierlandentoernooi in Veenendaal van 3 juni tot 7 juni 1980. Deze drie wedstrijden speelt hij allemaal. Hij weet ook nog te scoren in zijn tiende interland tegen Italië. Op 31 maart 1981 wordt de wedstrijd tegen de Oost-Duitse junioren in Zeitz met 2-0 verloren. Zijn dertiende en laatste interland speelt hij op 2 april 1981 in Böhlen tegen hetzelfde elftal. Nederland verliest de wedstrijd met 3-1.

Na de zomerstop kiest Jaap Schuurmans voor een avontuur in het betaalde voetbal. Hij tekent een contract bij Go Ahead Eagles. Schuurmans wordt tijdens zijn tweede seizoen in Deventer verkocht aan SC Heerenveen.

Door een kaakholteontsteking heeft hij drie maanden niet kunnen spelen en daarna is hij er niet meer echt bijgekomen. Bij SC Heerenveen werkt hij drie jaar onder Henk van Brussel en twee jaar onder Foppe de Haan. Bij De Haan komt hij niet meer veel aan spelen toe. In 1987 keert hij terug naar Hubert Sneek. Hier speelt hij nog twee seizoenen voor hij in 1989 terugkeert naar de ploeg waar het voor hem allemaal begonnen is: LSC 1890. Na drie seizoen stopt hij in 1992 met voetbal.

Jaap Schuurmans wordt uiteindelijk de Fries met de meeste interlands achter zijn naam in het Nederlands Amateurelftal.




Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1970-1971	LSC
1971-1972	LSC
1972-1973	LSC
1973-1974	LSC
1974-1975	LSC
1975-1976	LSC
1976-1977	LSC
1977-1978	LSC
1978-1979	Hubert Sneek
1979-1980	Hubert Sneek
1980-1981	Hubert Sneek
1981-1982	Go Ahead Eagles
1982-1983	Go Ahead Eagles
1983-1984	SC Heerenveen
1984-1985	SC Heerenveen
1985-1986	SC Heerenveen
1986-1987	SC Heerenveen
1987-1988	Hubert Sneek
1988-1989	Hubert Sneek
1989-1990	LSC
1990-1991	LSC 1890
1991-1992	LSC 1890

Statistieken Go Ahead Eagles


Club als international: Hubert Sneek

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	13-11-1979	Nederland - DDR	4-3	-
2	15-04-1980	DDR - Nederland	2-1	-
3	02-05-1980	Perkesse '78 - Nederland	0-3	1
4	16-05-1980	Nederland - Burma	2-1	-
5	08-05-1980	Nederland - Medan	1-0	-
6	11-05-1980	Nederland - Iran	2-1	-
7	13-05-1980	Nederland - Zuid-Korea	3-0	1
8	14-05-1980	Nederland - Burma	4-2	-
9	03-06-1980	Nederland - Schotland	0-3	-
10	05-06-1980	Nederland - Italië	2-2	1
11	07-06-1980	Nederland - Engeland	1-2	-
12	31-03-1981	DDR (21) - Nederland	2-0	-
13	02-04-1981	DDR (21) - Nederland	3-1	-

Meer lezen:


Laurman, Loek. Amateurs in Oranje. 50 jaar Nederlands amateurelftal 1956-2006. (Stichting Amateurvoetbal Totaal, 2007)

International nummer 5 - Wytse Couperus

Wytse Couperus is geboren op 16 maart 1942 in Sneek als zoon van Bieuwe Couperus en Wypkje Ferwerda. Zijn voornaam wordt door de pers op vele manieren geschreven: Wytze, Wytse, Witse, Wietse en Wietze.

De Fries heeft het voetballen geleerd bij LSC uit Sneek. LSC heeft in die tijd een hele goede jeugdselectie. Ze worden een paar keer afdelingskampioen. Zo speelt Wytse in die tijd onder andere met de Herman Hofstra (semiprof bij Heerenveen) en Henk Hartkamp (semiprof bij Cambuur en Heerenveen). Hij blijft tot en met de A-junioren bij LSC. Deze tijd wordt door hem beleefd als een van de mooiste voetbaljaren.

Op 17-jarige leeftijd verhuist hij met zijn ouders naar Amsterdam. Hij begint zijn loopbaan als beroepsspeler bij Blauw Wit uit Amsterdam. In zijn tijd bij Blauw-Wit heeft hij enkele keren meegespeeld in het Nederlands militaire elftal.


Hij speelt hier twee seizoenen in de Eredivisie, daarna volgt een eenjarig verblijf bij de Tweede Divisieclub Leeuwarden. Hij voelt zich nooit thuis bij deze club. In totaal traint hij maar één keer bij deze club. De rest van de training volgt hij bij Blauw-Wit. Als hij al op komt dagen. Als hij op het punt staat te stoppen meldt zich kort voor het sluiten van de transfermarkt het Zaanse ZFC dat hem van een amateurbestaan redt. Hij voetbalt hier twee jaar op huurbasis in de Tweede Divisie. Het eerste jaar eindigt ZFC op de 12e plaats. In zijn tweede jaar kent Couperus een kleine vormcrisis.
Daarna vindt de aanvaller zijn werkelijke kracht en vorm bij Haarlem. Na de gouden tijd van Kick Smit is de club afgezakt naar de Tweede Divisie. In de vier seizoenen dat Couperus hier speelt brengt hij Haarlem van de Tweede naar de Eredivisie. In de laatste wedstrijd scoort hij zelfs twee keer, waardoor Haarlem tweede word en rechtstreeks provomeert naar de Eredivisie. In totaal scoort hij 97 doelpunten voor Haarlem. Hiermee wordt hij tweede op de eeuwige ranglijst. Op 25 januari 2010 vraagt HFC Haarlem het faillissement aan.

Zijn hoogtepunt bereikt Couperus bij ADO dat hem voordelig ruilt met Holmström. Naast de straatschoffies kent het ADO van 1970 ook een paar 'nette' spelers. Korevaar is een doorsnee waterdrager, maar buiten werktijden een bevlogen Jehovagetuige. In de spits staat een deftige huurling uit Haarlem: Wytse Couperus. Met de Haagse club prijkt hij in 1970 weken aan de kop van de Eredivisie en hij draait bovenin mee in de topscorerranglijst.



Het oog van bondscoach Frantisek Fadrhonc valt zelfs op de koelbloedige aanvaller. Als Johan Cruijff niet beschikbaar is en Coen Moulijn zich afmeld, wordt Couperus opgeroepen voor de interland tegen Joegoslavië.
Wytse is al 28 jaar als hij op 11 oktober 1970 zijn debuut maakt voor het Nederlands elftal. Met rugnummer 16 valt hij na 50 minuten voetbal in.
Een werkelijke lijn zit er niet in het aanvalsspel. Ook niet als Wytse Couperus na de rust in plaats van Wietze Veenstra wordt ingezet. Hij krijgt veelal op de linkerkant opererend, weinig kans, al werkt hij evenals alle anderen erg hard. Bondscoach Fadrhonc geeft na de wedstrijd toe dat het misschien verstandiger is geweest om Couperus eerder in te brengen. Want met de komst van Couperus krijgt Nederland wel ineens meer kansen. Couperus zelf vindt zijn debuut niet tegenvallen. Hij zegt wel dat als dit een normale competitiewedstrijd zou zijn geweest er minstens twee spelers het veld uit zouden zijn gestuurd, en er wel ongeveer 28 boekingen zouden zijn geweest. Dit geeft wel een beeld van de hardheid van de wedstrijd.
Hij wordt ook nog opgeroepen voor de interland van 11 november 1970 tegen Oost-Duitsland, maar zal niet spelen.



Op 28 december 1970 wordt er een benefietwedstrijd voor de Federatie van Betaald Voetbal Organisaties (FBO) gespeeld tussen het Nederlands elftal en buitenlanders die in de Nederlandse competitie actief zijn. Ajax, Feyenoord en PSV verbieden hun spelers mee te doen aan deze wedstrijd en zodoende doen spelers als Cruijff, Van Hanegem en Kindvall niet mee. Het duel is hiermee bij voorbaat al gedeclasseerd tot een niet zo interessante krachtmeting. Voor Wytse Couperus pakt een en ander goed uit, want hij wordt daardoor uitgenodigd om voor het Nederlands elftal te spelen. Slechts het eerste half uur van de wedstrijd is interessant. Het Nederlands elftal speelt attractief aanvallend voetbal met Couperus als een van de voornaamste gangmakers. De wedstrijd eindigt in een overwinning van 2-3 voor de buitenlanders. Een van de Nederlandse doelpunten komt van de voet van Couperus.


In het tweede seizoen in Den Haag begint Couperus slecht aan de competitie. Hij scoort weinig en heeft bijna geen zelfvertrouwen. Door zijn werk en door de voorbereiding van FC Den Haag in Spanje heeft hij geen vakantie kunnen nemen. Als de competitie begint heeft hij geen honger meer naar de bal. Hij is een beetje voetbalmoe. Pas in oktober 1971 komt hij weer in zijn vertrouwde ritme. De opleving is echter van korte duur. Couperus raakt geblesseerd en belandt daarna op de reservebank.



Na dit Haagse seizoen vertrekt hij naar FC Amsterdam. Deze club is op 20 juni 1972 ontstaan uit een fusie tussen DWS en Blauw Wit. Een jaar later komt hier ook nog De Volewijckers bij. Door grote financiële problemen van de club moet hij na een seizoen alweer vertrekken. De overgang van FC Amsterdam naar Telstar verloopt niet geheel vlekkeloos.
De arbitragecommissie van de KNVB wordt ingeschakeld, omdat de overschrijving pas na 1 juni plaatsvindt. Couperus vindt het nieuwe aanbod van FC Amsterdam, een salarisvermindering van 80%, niet acceptabel. Telstar biedt FC Amsterdam hierop een financiële tegemoetkoming, waardoor de overgang alsnog kan gebeuren. Hij voetbalt nog twee seizoenen bij Telstar.


Zijn zestienjarige voetballoopbaan eindigt onverwacht. Op zijn 32e wordt bij Wytse Couperus een hartafwijking ontdekt. Op 3 januari 1975 vertelt de cardioloog, bij wie hij al enige tijd onder behandeling is, hem dat het beter is om met het voetballen te stoppen. Het feit dat hij last van zijn hart heeft is geen nieuws voor hem. Drie jaar geleden is hij bij FC Den Haag ook al eens onderzocht. De laatste tijd heeft hij vaker last van hartkloppingen tijdens inspanning.




Couperus heeft altijd het voordeel gehad dat hij een spits is. Als middenvelder of verdediger heeft hij waarschijnlijk niet zo lang kunnen voetballen. Couperus kan goed voetballen, maar hij ziet al snel de betrekkelijkheid van het voetbal in. Maar in de wedstrijden geeft hij zich altijd voor honderd procent. Hij heeft bewust nooit van het voetbal moeten leven. Tijdens zijn tijd bij Telstar heeft hij een modeboetiek, zodat hij nu niet op straat komt te staan.

Couperus is als voetballer laat tot bloei gekomen. Hij heeft nooit te lijden gehad onder de vroegere miskenning en zal ook niet de vette jaren overbelichten. Hij is altijd zichzelf gebleven: zelfbewust, onderkoeld, een Fries.

Na zijn voetbalcarrière heeft hij nog gewerkt voor het sportbemiddelingsbureau “Nummer 10”. Dit bureau wordt bij de transfer van Jeffrey Talan van FC Den Haag naar SC Heerenveen nog ingeschakeld door Grasshoppers, omdat hij met deze club al een mondeling akkoord heeft. Het bureau wordt later overgenomen door het voetbalmarketingbureau “Inter Football”. Als Wytse Couperus in dienst is van het laatstgenoemde bureau regelt hij dat Foppe de Haan supervisor word voor Jong Indonesië voor de voorbereiding op de Aziatische Spelen. Tegenwoordig verricht hij hand- en spandiensten bij KHFC.
Hij is uiteindelijk de Fries met de kortste interlandcarrière (40 minuten).




Statistisch overzicht


Loopbaan als speler

Seizoen	Club
1961-1962	Blauw Wit
1962-1963	Blauw Wit
1963-1964	Leeuwarden
1964-1965	ZFC
1965-1966	ZFC
1966-1967	Haarlem
1967-1968	Haarlem
1968-1969	Haarlem
1969-1970	Haarlem
1970-1971	ADO
1971-1972	FC Den Haag
1972-1973	FC Amsterdam
1973-1974	Telstar
1974-1975	Telstar

Club als international: ADO

Nummer	Datum	Interland	Uitslag	Goals
1	11-10-1970	Nederland - Joegoslavië	1-1	-

Statistieken ADO en FC Den Haag

Voetbal in Friesland

Net als overal in Nederland begint het voetbal in Friesland in de steden. Friesland heeft zelfs een paar van de oudste voetbalverenigingen van Nederland binnen haar provinciegrenzen. LAC Frisia is opgericht in 1883 en LSC in 1890.

In Leeuwarden wordt als eerste gevoetbald. L.A.C. "Frisia 1883" is op 25 april 1883 opgericht als cricketclub onder de naam Cricketclub Frisia, door P.A.V. baron van Harinxma thoe Slooten.
In februari 1894 krijgt de cricketclub ook een voetbalafdeling. Al snel wordt de naam gewijzigd in Cricket en Footballclub Frisia. Twee jaren later verdwijnt de cricketafdeling en blijft er alleen nog voetbal over. De club verandert haar naam in "Leeuwarder Athletische Club Frisia" en speelt in de eerste Noordelijke competitie, met tegenstanders als Be Quick en Achilles.
Frisia is een van de oudste clubs van Nederland, zij begint met voetballen in de tijd toen de beoefenaars daarvan als halfwaanzinnigen worden gezien. Zij die aan voetballen doen plaatsen zichzelf buiten de maatschappij.
In 1955 wordt er nog even aan betaald voetbal gedacht bij Frisia, maar deze stap is uiteindelijk toch te groot.

Een aantal jaren later volgt Sneek. “LSC 1890” wordt op 4 maart 1890 opgericht als cricket en croquetclub Lycurgus. Ruim een jaar blijft Lycurgus bestaan voordat ze in de zomer van 1891 wordt ontbonden. Korte tijd later, op 19 september 1891, wordt Lycurgus weer opgericht.
In het begin worden hoofdzakelijk het cricket en het croquet beoefend. Niet veel later, na een tweede ontbinding en herrijzing in 1893, is het cricket en croquet echter alweer naar de achtergrond geschoven en houdt de club zich in die tijd voornamelijk bezig met andere takken van sport zoals kaatsen en tennis.
Pas in het voorjaar van 1895 doet met de komst van de gebroeders Joekes het voetbal zijn intrede in de club. En vanaf 1897 wordt er alleen nog maar gevoetbald.

Op 11 februari 1905 wordt Sparta opgericht door een twaalftal jongens uit Sneek.
Op 15 september 1907 gaan Lycurgus en Sparta fuseren tot Lycurgus Sparta Combinatie, kortweg LSC. In 1918 fuseert ook Concordia nog bij LSC.

Aan het einde van de 19e eeuw blijken de steden een vruchtbare bodem te zijn voor voetbal. Voetbalclubs schieten als paddenstoelen uit de grond, maar sommigen verdwijnen weer net zo snel.

In 1904 wordt er alleen maar gevoetbald in Leeuwarden, Sneek, Harlingen en Heerenveen. Na 25 jaar zien we dat er ook gevoetbald word in Bolsward, Joure, Lemmer, Akkrum, Gorredijk, Drachten, Dokkum en meer kleinere plaatsen.
Sindsdien neemt het amateurvoetbal in Friesland een vlucht. Bijna alle dorpen en steden hebben wel een of meer voetbalverenigingen.

Voetbal is in het begin het tijdverdrijf van de 'happy few'. Een kleine groep jongelui, die de tijd en het geld hebben om ballen, schoenen en een tenue te kopen en te reizen om tegen andere clubs te spelen. Het is echter geen elitesport gebleven. Rond de jaren twintig van de 20e eeuw wordt voetbal een echte volkssport.

In het algemeen heeft het Friese voetbal zich altijd gekenmerkt door "lange halen, gauw thuis".